تبلیغات
روز واقعه... - چرا خون امام حسین حلال شد؟
 
روز واقعه...
السلام علیک یا اهل البیت نبوت.
درباره وبلاگ


شهادت مزد خوبان است.

یا حسین(ع) به راستی راز کربلای تو چیست که هرکس به اندازه ی معرفتش از حماسه ی تو میفهمد.

بخدا حرام است عزادار تو بودن و زیر پرچم کفر وظلم زیستن.آری بخدا شایسته است تو را چون علی پدر و آن پدر را شایسته است چونین پسر.

خدایا به راستی که عاشقی چون تو معشوقی چون حسین(ع) دارد.

این وب شامل بخشهایی از کتابهای استاد شهید مرتضی مطهری با موضوعات مرتبط با فرهنگ عاشورا، بصیرت، عبرت‌های عاشورا،است . منابع ما:
حماسه حسینی 1
حماسه حسینی2
و حماسه حسینی3
قیام و انقلاب حضرت مهدی(عج)
است"

و من الله التوفیق


مدیر وبلاگ : مهدیه .
نویسندگان
شنبه 11 دی 1389 :: نویسنده : مهدیه .
 
استاد مطهری در این باب به ذکر مواردی میپردازد که مسبب قدرت گرفتن
حکومت معاویه و پسرش شدند.اما آنچه که مسلم است استفاده ی معاویه
از احساسات و عواطف دینی مردم به نفع خودش بوده است.
استاد مطهری میگویند:
 
ابوسفیان در حدود 20 سال با پیغمبر جنگید
كه در حدود پنج شش سال آخر ، قائد اعظم تحریك علیه اسلام بود و حزب او
یعنی امویها اعدی عدو والد الخصام پیغمبر بودند . بعد از ده سال از وفات‏
پیغمبر معاویه كه همیشه دوش بدوش و پا بپای پدرش با اسلام می‏جنگید ،
والی شام و سوریه شد و سی سال بعد از وفات پیغمبر خلیفه و امیرالمؤمنین‏
شد !
  
بین اصحاب معاویه در صفین و اصحاب یزید در كربلا فرق بود زیرا
معاویه با یك نوع ظاهرسازی آنها را فریب داده بود و آنها خیال می‏كردند
فقط برای انتقام خلیفه مظلوم (عثمان که بعد از کشته شدنش معاویه قتلش را به
 گردن امام علی انداخت و قیام راه انداخت.)می‏جنگند و هنوز پرده از روی مقاصد
معاویه‏ برداشته نشده بود برخلاف عصر یزید و دوره یزید .
 و به همین دلیل در مبارزه علی ( ع ) و امام‏ حسن با معاویه نفاق طرف آنقدر
آشكار نبود كه در مبارزه امام حسین آشكار بود .
 
 ولی مردم در طول این بیست سال تا اینقدر عقب رفته بودند و به نظر
نمی رسد كه در دوره معاویه مردم در حادثه‏ای مثل حادثه كربلا از بنی امیه‏
دفاع می‏كردند . پس بنی‏امیه م ردم را به مقدار زیادی در این مدت عقب‏
بردند .
 
در واقع استاد مطهری عامل مباح شدن خون امام حسین را جهالت و گمراهی مردم
و فضا سازی های سیاسی معاویه میداند که به مرور زمان افکار مردم را نسبت
به امام علی و آل علی مسموم کرد.
و نزاع امامان را جنگ برای رسیدن به قدرت معرفی میکرد و برای رسیدن به این اهداف
همواره از شیوه ی نرم استفاده کرد.
کسانی را اجیر کرد تا احادیث دروغین از رسول خدا نقل کنند.
کار را به جایی رساندن که مردم کوفه بعد از هر نماز هزار بار به امام علی توهین کند
 و اگر یادش میرفت نگران میشد که نماز قبول خدا خواهد شد! 
و اینچنین بود که فاصله میان مردم و اهل البیت را زیاد کرد و خود به قدرت نشست.

 علت اینكه كوفیان در عین علاقه به حسین ( ع ) می‏جنگیدند یكی رعب و
ترس بود
كه از زمان زیاد و معاویه ترسیده بودند و خود عبیدالله هم با
كشتن میثم و رشید و مسلم و هانی آنها را مرعوب كرده بود ، و به عبارت‏
دیگر مردم از زن و مرد مستسبع و اراده باخته شده بودند ، نمی‏توانستند
مطابق عقل خودشان تصمیم بگیرند .
دیگری حرص و طمع به مال و
جاه دنیا بود مثل خود عمر سعد كه او گرفتار عذاب وجدان بود و می‏گفت :
فوالله ما ادری و انی لحائر افكر فی امری ( 1 ) . . . عبیدالله زیاد بن‏
محض ورود به كوفه عرفا را خواست و گفت اگر مخالفی در یكی از عرافه‏ها
موجود باشد او را از عطا اسقاط می‏كنم .




نوع مطلب : از قیام حسینی تا انقلاب خمینی، دین اخلاق-فرهنگ، عاشورا، فلسفه ی شهادت ، 
برچسب ها :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :